Leczenie mózgowego porażenia dziecięcego komórkami macierzystymi: na czym polega, dla kogo jest i co pokazują wyniki

Czy terapia komórkami macierzystymi to przyszłość leczenia mózgowego porażenia dziecięcego?

Osoby z mózgowym porażeniem dziecięcym, szukając skutecznego leczenia, często napotykają ograniczone możliwości, skupione głównie na łagodzeniu objawów. Terapia komórkami macierzystymi podchodzi do tego inaczej: ma wpływać na procesy biologiczne związane z pierwotnym uszkodzeniem mózgu, wspierając procesy naprawcze mózgu i neuroplastyczność, z myślą o poprawie funkcjonowania i lepszej jakości życia (1, 2, 3).

Czytaj dalej, aby dowiedzieć się, na czym polega to leczenie, dla kogo jest i co pokazują dowody naukowe oraz nasze własne wyniki.

Czy terapia komórkami macierzystymi leczy mózgowe porażenie dziecięce?

Nie. Terapia komórkami macierzystymi nie wyleczy mózgowego porażenia dziecięcego.

Opublikowane badania i nasze własne dane z obserwacji opisują u wielu dzieci, choć nie u wszystkich, poprawę konkretnych funkcji, najczęściej dużej motoryki i napięcia mięśniowego. Poprawa mierzona w badaniach kontrolowanych jest umiarkowana i dotyczyła dzieci, które kontynuowały rehabilitację. Korzyści klinicznej nie można zagwarantować, stopień poprawy bardzo różni się między dziećmi, a leczenie pozostaje eksperymentalne (2, 3, 4, 24).

Co pokazują najnowsze badania

Mózgowe porażenie dziecięce ma jeden z największych zbiorów dowodów z badań kontrolowanych spośród chorób, które leczymy. Najstaranniejszą analizą jest metaanaliza danych indywidualnych uczestników z 2025 roku opublikowana w czasopiśmie Pediatrics. Jej autorzy uzyskali 498 indywidualnych rekordów danych, obejmujących 447 dzieci i młodych osób, z 11 badań krwi pępowinowej. Dzieci, które otrzymały krew pępowinową, miały w skali dużej motoryki GMFM-66 wynik wyższy niż grupa kontrolna o 1,36 punktu po 6 miesiącach i o 1,42 punktu po 12 miesiącach, bez różnicy po 1 i 3 miesiącach. Dwa wyniki są ważne dla rodzin. Efekt rósł wraz z dawką komórek i był bliski zeru poniżej około 50 milionów komórek na kilogram. Korzyść odnosiły głównie dzieci poniżej około 5 lat, które już poruszały się z pewną samodzielnością (poziomy I do III GMFCS). Na poziomach IV i V GMFCS nie wykazano istotnego efektu leczenia (streszczenie badania, 2).

W przypadku mezenchymalnych komórek macierzystych przegląd z 2025 roku wskazał 30 opublikowanych doniesień i 10 zarejestrowanych badań (1292 osoby) i w sześciu badaniach kontrolowanych wykazał duży łączny efekt dla dużej motoryki po 3, 6 i 12 miesiącach, przy znacznych różnicach między badaniami. Nie znalazł istotnej różnicy między podaniem dokanałowym a dożylnym ani między jedną dawką a kilkoma, choć badań było za mało, by wykluczyć różnicę. Nie opublikowano żadnego badania fazy 3, a prawie jedną trzecią pacjentów opisanych w literaturze leczono w ramach leczenia ratunkowego (compassionate access), a nie w badaniu klinicznym (streszczenie badania, 3). Metaanaliza 13 badań z randomizacją z 2025 roku, obejmująca kilka rodzajów komórek, doszła do podobnego wniosku, przy czym szacowany efekt zmniejszył się, gdy w analizie wrażliwości usunięto trzy badania odpowiadające za dużą część heterogeniczności (streszczenie badania, 4). Zaktualizowana metaanaliza z 2026 roku, obejmująca 10 badań kontrolowanych z udziałem 621 pacjentów, również wykazała ogólną poprawę dużej motoryki po 12 miesiącach. Po podziale badań według produktu komórkowego poprawa pozostała istotna w badaniach mezenchymalnych komórek zrębu (MSC) z pępowiny, w większości hodowanych z tkanki pępowiny, a podgrupa komórek jednojądrzastych krwi pępowinowej nie osiągnęła istotności statystycznej. Sama różnica między tymi dwiema podgrupami nie była istotna (streszczenie badania, 5). Przegląd systematyczny z 2026 roku, obejmujący 18 badań z udziałem 1087 dzieci, nie łączył wyników, bo badania zbyt mocno różniły się budową, produktem komórkowym, dawką i czasem obserwacji. Jego autorzy najwyraźniejszą poprawę ruchową obserwowali po produktach z pępowiny, zwłaszcza po krwi pępowinowej podawanej z erytropoetyną, a mniejsze i mniej spójne wyniki po komórkach ze szpiku kostnego. Stwierdzili, że leczenie należy nadal uważać za eksperymentalne (streszczenie badania, 24).

Zachęcające są też dane z praktyki klinicznej. Badanie z 2024 roku w ramach leczenia ratunkowego, obejmujące 152 dzieci leczonych MSC z pępowiny, bez grupy kontrolnej, opisało wzrost wyniku GMFM o medianę 1,9 punktu po czterech podaniach, z poprawą w testach chodu u dzieci, które mogły je wykonać. Młodsze dzieci poprawiały się na ogół bardziej. Dwoje z trojga autorów pracuje w firmie, która wytworzyła komórki (streszczenie badania, 6).

Nie wszystkie wyniki są jednoznaczne. W podwójnie zaślepionym badaniu z zabiegiem pozorowanym z Teheranu 108 dzieci otrzymało jedną dokanałową dawkę mezenchymalnych komórek macierzystych z pępowiny, komórek krwi pępowinowej albo zabieg pozorowany. Po obu rodzajach komórek poprawa dużej motoryki była istotnie większa niż po zabiegu pozorowanym (10, 11). Analiza tego samego badania z 2026 roku wykorzystała spektroskopię rezonansu magnetycznego i wykazała, że żadne z leczeń nie spowodowało po 12 miesiącach istotnej ogólnej zmiany mierzonych metabolitów mózgu. U 73 dzieci z badaniami nadającymi się do oceny obie grupy komórkowe poprawiły się istotnie w zakresie dużej motoryki w porównaniu z wynikiem wyjściowym, a grupa zabiegu pozorowanego nie. Mediany poprawy wynoszące 11 i 9 punktów wobec 6 po zabiegu pozorowanym nie różniły się jednak istotnie między grupami w tej mniejszej podgrupie (streszczenie badania, 7). Koreańskie badanie przedłużone z 2023 roku wykazało, że poprawa dużej motoryki w roku po dodatkowym wlewie krwi pępowinowej była znacznie mniejsza niż w pierwszym roku badania (1,55 wobec 5,75 punktu GMFM-66; 1,97 wobec 5,69 u dzieci, które za każdym razem otrzymały krew pępowinową), i ponownie, że większa dawka komórek dawała lepsze wyniki. Ponieważ było to otwarte badanie przedłużone, wynik ten nie dowodzi, że każde drugie leczenie da mniejszą poprawę niż pierwsze (streszczenie badania, 8).

Podsumowując, badania pokazują umiarkowaną poprawę dużej motoryki. Jest ona największa u młodszych dzieci z łagodniejszą postacią choroby i przy większych dawkach komórek. Nie opublikowano badania potwierdzającego fazy 3, a dowodów długoterminowych jest nadal niewiele (2, 3, 4, 5, 8). Wszystkie nasze streszczenia są w indeksie streszczeń badań o mózgowym porażeniu dziecięcym.

Kto jest kandydatem do leczenia mózgowego porażenia dziecięcego komórkami macierzystymi?

• Wiek: Zarówno nasze doświadczenie, jak i łączne dane z badań sugerują, że młodszy wiek w chwili leczenia daje lepsze wyniki. W metaanalizie z 2025 roku najwyraźniejszą korzyść odnosiły dzieci poniżej około 5 lat (2).
• Nasilenie choroby: W tej samej analizie dzieci na poziomach I do III GMFCS wykazały mierzalną poprawę dużej motoryki, natomiast na poziomach IV i V nie wykazano istotnego efektu leczenia (2). Leczymy dzieci w całym tym zakresie, a rodziny dzieci z cięższą niepełnosprawnością usłyszą, czego realnie można się spodziewać. Z naszego doświadczenia wynika, że u tych dzieci poprawa dotyczy raczej napięcia mięśniowego, komfortu, połykania lub czujności niż chodzenia, choć w łącznych analizach badań tych wyników nie mierzono.
• Dawka: W badaniach większe dawki komórek dawały lepsze wyniki. Nasz protokół obejmuje łącznie od 120 do 340 milionów komórek, zależnie od masy ciała dziecka i indywidualnego planu leczenia. Optymalna dawka MSC jest wciąż badana (2, 3). W badaniach dawki zwykle mierzy się na kilogram masy ciała, a w metaanalizie krwi pępowinowej efekt był bliski zeru poniżej około 50 milionów komórek na kilogram (2). Nasza dawka to suma łącząca komórki krwi pępowinowej i MSC z tkanki pępowiny, więc nie da się jej porównać bezpośrednio, ale u wszystkich dzieci poza najmniejszymi jest w przeliczeniu na kilogram niższa.
• Rehabilitacja: Terapię komórkami macierzystymi stosuje się razem z fizjoterapią, terapią mowy i innymi metodami leczenia dziecka. Nie zastępuje ich (1, 16, 17, 24).
• Napady padaczkowe i ogólny stan zdrowia: Badania kliniczne w tej dziedzinie zwykle wykluczały dzieci z padaczką lekooporną lub nieleczoną albo z bardzo niedawnymi napadami. Ocena medyczna obejmuje kontrolę napadów, ogólny stan dziecka i zdolność do podróży (9, 10, 12, 13).

O tym, czy leczenie jest odpowiednie, decydujemy indywidualnie. Każde zapytanie trafia do naszego działu medycznego, który ocenia stan zdrowia pacjenta w naszym systemie oceny medycznej online i dopiero wtedy zaleca konkretne miejsce leczenia i protokół. Zalecamy rozmowę z naszymi specjalistami przed podjęciem decyzji, żeby wiedzieć, czego realnie można się spodziewać w danym przypadku.

Prześlij nam dokumentację medyczną, a nasz zespół się z tobą skontaktuje.

Kto może nie kwalifikować się do leczenia?

Każdego pacjenta nasz zespół medyczny ocenia indywidualnie, zanim leczenie zostanie przyjęte. Leczenie może zostać odrzucone, przełożone lub wymagać dodatkowej oceny medycznej, jeśli występuje stan, który może zwiększyć ryzyko podania komórek macierzystych, wlewu dożylnego, sedacji lub nakłucia lędźwiowego. Podobne względy bezpieczeństwa stosowano też jako kryteria wykluczenia w opublikowanych badaniach klinicznych terapii komórkowej w mózgowym porażeniu dziecięcym (10, 12, 13).

Możliwe kryteria wykluczenia lub czasowego odroczenia to:

• Czynne zakażenie, gorączka lub inna ostra choroba w planowanym terminie leczenia
• Niekontrolowane lub niedawno aktywne napady padaczkowe, niestabilne wodogłowie lub inna choroba neurologiczna, która może zwiększać ryzyko leczenia lub zabiegu
• Postępująca choroba neurologiczna lub genetyczna, gdy diagnoza lub przebieg kliniczny nie odpowiada stabilnemu mózgowemu porażeniu dziecięcemu i wymaga dalszej oceny
• Czynna choroba nowotworowa lub przebyta choroba nowotworowa, która wymaga dalszej oceny medycznej przed leczeniem
• Ciężka lub niekontrolowana niewydolność serca, płuc, wątroby, nerek lub innego ważnego narządu
• Istotne zaburzenia krzepnięcia krwi lub inny stan, który może sprawić, że nakłucie lędźwiowe będzie niebezpieczne
• Ciężki niedobór odporności, choroba autoimmunologiczna wymagająca leczenia immunosupresyjnego lub inne istotne zaburzenie układu odpornościowego wymagające indywidualnej oceny medycznej
• Ciężkie reakcje alergiczne w wywiadzie, zwłaszcza na krew lub produkty biologiczne, jeśli ma to znaczenie dla planowanego leczenia
• Stan zdrowia, przy którym wlew dożylny, sedacja lub podanie dokanałowe są niebezpieczne
• Każdy inny istotny stan zdrowia, przy którym zdaniem naszego zespołu medycznego możliwe ryzyko leczenia przewyższa oczekiwaną korzyść

Są to ogólne względy bezpieczeństwa, a nie bezwzględne przeciwwskazania w każdym przypadku. Niektóre stany wymagają jedynie przełożenia leczenia do czasu, aż pacjent wyzdrowieje lub jego stan się ustabilizuje, a inne mogą wymagać dodatkowych badań lub zmiany protokołu leczenia. O ostatecznej kwalifikacji decydujemy indywidualnie po przeanalizowaniu historii choroby pacjenta, jego obecnego stanu, przyjmowanych leków, przebiegu i kontroli napadów padaczkowych, wyników badań laboratoryjnych i odpowiedniej dokumentacji medycznej.

Jaki odsetek zgłoszeń jest odrzucany?

Obecnie nie publikujemy ogólnego odsetka przyjętych ani odrzuconych zgłoszeń. Każde zgłoszenie oceniamy indywidualnie. Niektórzy pacjenci mogą zostać przyjęci od razu, inni mogą wymagać dodatkowych informacji medycznych, leczenia istniejącej choroby, okresu stabilności neurologicznej lub ogólnej, zmiany proponowanego protokołu albo ostatecznie mogą nie zostać uznani za odpowiednich do leczenia.

Jak działa terapia komórkami macierzystymi w mózgowym porażeniu dziecięcym

Mózgowe porażenie dziecięce (MPD), dawniej znane jako choroba Little’a, jest najczęstszą przyczyną niepełnosprawności fizycznej u dzieci (17). Jego częstość różni się między populacjami i w wielu krajach o wysokich dochodach wynosi około 1,6 na 1000 żywych urodzeń, a w niektórych krajach o niskich i średnich dochodach opisywano wyższe wskaźniki (1).

Choć obecnie brakuje leczenia przyczynowego, terapię komórkami macierzystymi bada się jako nową metodę leczenia MPD, która ma wspierać naprawę i neuroplastyczność w uszkodzonym, rozwijającym się mózgu (1, 2, 3, 4).

Komórki macierzyste potrafią przekształcać się w różne typy komórek. Badania sugerują jednak, że w mózgowym porażeniu dziecięcym ich możliwa korzyść może wynikać głównie z uwalnianych przez nie sygnałów i czynników wzrostu, a nie z prostego zastępowania uszkodzonych komórek mózgu. Nazywa się to działaniem parakrynnym. Te sygnały mogą pomagać stworzyć w mózgu korzystniejsze środowisko do ochrony ocalałych komórek, kontroli stanu zapalnego, poprawy ukrwienia i wspierania własnej naprawy oraz neuroplastyczności (3, 9, 13, 14, 15, 20, 21).

Niektóre badania kliniczne opisały też po leczeniu komórkami macierzystymi poprawę funkcji ruchowych wraz z mierzalnymi zmianami połączeń w mózgu i dróg istoty białej (9, 10, 11, 14).

W MPD i innych chorobach neurologicznych komórki macierzyste mogą więc zapewniać działanie neuroprotekcyjne i wspierające regenerację poprzez kilka proponowanych mechanizmów, w większości wykazanych w badaniach laboratoryjnych i na zwierzętach, a nie u pacjentów (3, 9, 13, 14, 15, 20, 21):

• Zwiększanie wytwarzania i aktywności czynników neurotroficznych, które mogą sprzyjać przeżyciu, wzrostowi i naprawie neuronów (np. glejopochodnego czynnika neurotroficznego (GDNF) i mózgowego czynnika neurotroficznego (BDNF))
• Wspieranie przeżycia oligodendrocytów, naprawy i organizacji istoty białej, co może wspomagać procesy mielinizacji i przewodzenia sygnałów nerwowych zaburzone w niektórych postaciach MPD
• Modulowanie układu odpornościowego i trwającego procesu zapalnego, co może ograniczać trwający proces niszczenia tkanki nerwowej (wtórne uszkodzenie zapalne w mózgu)
• Wspieranie układu nerwowego od strony naczyniowej i troficznej przez pobudzanie tworzenia nowych naczyń krwionośnych (neowaskularyzacji) i poprawę środowiska wokół uszkodzonej tkanki nerwowej
• Pobudzanie i wspieranie neuroplastyczności i połączeń w mózgu przez wpływ na naprawę nerwową i synaptyczną, dzięki czemu ocalałe obszary mózgu mogą tworzyć i wzmacniać połączenia nerwowe
• Modulowanie aktywności mikrogleju, który odgrywa ważną rolę w stanie zapalnym i naprawie w mózgu
• Zmniejszanie stresu oksydacyjnego, w tym wolnych rodników i reaktywnych form tlenu, które mogą przyczyniać się do uszkodzenia i apoptozy neuronów

Jakie są korzyści z terapii komórkami macierzystymi w mózgowym porażeniu dziecięcym

Badanie bez grupy kontrolnej opisało poprawę funkcjonalną u 85% (17 z 20) dzieci z małej grupy z MPD, leczonych autologicznymi komórkami ze szpiku kostnego podawanymi przez nakłucie lędźwiowe wraz z intensywną rehabilitacją. Poprawa dotyczyła najczęściej napięcia mięśniowego, siły kończyn lub mowy i obejmowała zmiany zgłaszane przez rodziców. Tylko 3 z 20 dzieci poprawiło się w standardowej skali samodzielności (19). Terapia komórkami macierzystymi ma wspierać naprawę neurologiczną i ograniczać procesy wtórne, takie jak stan zapalny, i może wspierać powrót do zdrowia po niektórych skutkach pierwotnego uszkodzenia mózgu. Badania kontrolowane mierzyły głównie dużą motorykę i w niej wykazały poprawę (2, 3, 4, 20). Mniejsze, w większości niekontrolowane badania opisywały też zmiany w innych obszarach (19), w tym:

• Duża motoryka: np. chodzenie, skakanie, klęczenie, siedzenie i raczkowanie
• Mała motoryka: np. różne funkcje rąk
• Napięcie mięśniowe: w niektórych badaniach opisano zmniejszenie spastyczności i nieprawidłowego napięcia mięśniowego
• Funkcje poznawcze: np. czujność i koncentracja
• Mowa i język
• Połykanie i ślinienie się
• Samodzielność
• Przystosowanie społeczne
• Wzrok: oceniany lub opisywany w niektórych badaniach, ale dowody na poprawę samej ostrości wzroku są ograniczone
• Zdrowie psychiczne i fizyczne: w tym lepszy nastrój i jakość życia opisywane w niektórych badaniach

Choć terapia komórkami macierzystymi może przynieść niektórym osobom z MPD istotne korzyści, należy ją nadal stosować w połączeniu z innymi metodami leczenia, a nie zamiast nich. Należą do nich fizjoterapia, terapia zajęciowa i terapia mowy, dostępne w Beike Technology, które mają pomóc osiągnąć jak najlepszy wynik funkcjonalny (1, 16, 17).

Czynniki wpływające na odpowiedź na terapię komórkami macierzystymi

Ponieważ może to być trudna decyzja i być może musisz przed rozpoczęciem tej drogi rozważyć korzyści i ryzyko, omówimy z tobą różne czynniki, które mogą wpływać na odpowiedź twojego dziecka na terapię komórkami macierzystymi, oraz to, jak w Beike Technology podchodzimy do każdego z nich, by zapewnić jak największą skuteczność przy jak najbezpieczniejszym zabiegu.

• Dawka/liczba komórek macierzystych: Dawka komórek może wpływać na odpowiedź na leczenie. Im większa dawka komórek macierzystych, oczywiście w pewnych granicach, tym lepsza odpowiedź, choć optymalnej dawki jeszcze nie ustalono (2, 3). W Beike Technology podajemy łącznie około 120-340 milionów komórek (zależnie od masy ciała dziecka i indywidualnego planu leczenia).
• Droga/metoda podania: Sposób podania komórek może wpływać na to, dokąd wędrują w organizmie i do jakich tkanek mogą dotrzeć. Droga dożylna zapewnia podanie ogólnoustrojowe (komórki macierzyste trafiają do innych narządów, zanim dotrą do mózgu), a wstrzyknięcie dokanałowe (przez nakłucie lędźwiowe) umieszcza komórki bezpośrednio w płynie mózgowo-rdzeniowym otaczającym mózg i rdzeń kręgowy. W mózgowym porażeniu dziecięcym badano zarówno podanie dożylne, jak i dokanałowe. Obecnie badania nie wykazały jednoznacznie, że któraś z tych dróg jest stale lepsza (3, 24). W Beike Technology stosujemy jednocześnie drogę dożylną i dokanałową, by uzyskać jak największą skuteczność przy jak najmniejszym ryzyku działań niepożądanych i toksyczności.
• Wiek w chwili przeszczepienia: Istnieją przesłanki, że wcześniejsza interwencja daje lepsze wyniki terapii komórkami macierzystymi (2).
• Rodzaj stosowanych komórek macierzystych: Jak wspomnieliśmy, komórki krwi pępowinowej i MSC z tkanki pępowiny należą do najlepiej zbadanych produktów komórkowych w mózgowym porażeniu dziecięcym. Oba dały w opublikowanych badaniach zachęcające sygnały dotyczące bezpieczeństwa i skuteczności (2, 3, 12, 24). W Beike Technology stosujemy u pacjentów z MPD oba rodzaje materiału z pępowiny: krew pępowinową i tkankę pępowiny.
• Czas obserwacji: W badaniach klinicznych zmiany ocenia się zwykle przez kilka miesięcy, m.in. po 3, 6 i 12 miesiącach od leczenia. Czas i stopień poprawy bardzo różnią się między pacjentami (2, 3). Z naszych obserwacji wynika, że poprawę często zgłasza się po około trzech miesiącach i może ona postępować przez kolejne 6 do 12 miesięcy. Także po wypisie Beike Technology zapewnia pełny program obserwacji, od jednego miesiąca do roku po przeszczepieniu. Masz pełny dostęp do naszego zespołu specjalistów także po opuszczeniu naszego ośrodka.

Możliwa poprawa po terapii komórkami macierzystymi w mózgowym porażeniu dziecięcym

Celem leczenia jest wspieranie procesów naprawczych mózgu i funkcji neurologicznych. Po naszym leczeniu możliwa jest więc różnego rodzaju poprawa. U większości pacjentów z mózgowym porażeniem dziecięcym leczonych przez Beike połączeniem terapii komórkami macierzystymi i rehabilitacji wystąpiły widoczne oznaki poprawy, zwłaszcza w przypadku tych objawów*:

Bezpieczeństwo, działania niepożądane i kontrola jakości komórek

Leczenie komórkami macierzystymi było w opublikowanych badaniach w mózgowym porażeniu dziecięcym na ogół dobrze tolerowane, ale jak każde leczenie, terapia komórkami macierzystymi może mieć działania niepożądane. Wiele zgłaszanych reakcji krótkoterminowych przypomina te, które mogą wystąpić po wlewie dożylnym lub zastrzyku, np. gorączka, ból głowy, nudności, wymioty, przemijający dyskomfort, trudności w oddychaniu lub przemijający spadek natlenienia w czasie wlewu albo reakcja alergiczna lub immunologiczna. Podanie dokanałowe wymaga też nakłucia lędźwiowego i może wywołać przemijające objawy związane z zabiegiem, takie jak ból głowy, dyskomfort w plecach, nudności lub wymioty (2, 3, 4, 10, 11, 12, 13, 24).

W metaanalizie krwi pępowinowej z 2025 roku poważne zdarzenia niepożądane wystąpiły u 16,0% leczonych dzieci i u 12,9% dzieci, które nie otrzymały krwi pępowinowej, a tylko jedno było na pewno związane z leczeniem: reakcja na krioprotektant używany do zamrażania komórek (streszczenie badania, 2). W przeglądzie badań mezenchymalnych komórek macierzystych nie opisano poważnych zdarzeń niepożądanych. Działania niepożądane wstrzyknięcia dokanałowego to gorączka, drażliwość, ból głowy, ból dolnej części pleców, wymioty, nudności i sztywność karku, które ustępowały w ciągu kilku dni, a 7 z 30 opublikowanych doniesień w ogóle nie podało danych o bezpieczeństwie (streszczenie badania, 3). W badaniach z randomizacją gorączka, wymioty i drażliwość nie występowały istotnie częściej niż w grupach kontrolnych (streszczenie badania, 4).

Nasz protokół podaje komórki zarówno dożylnie, jak i we wstrzyknięciu dokanałowym, wykonywanym po nakłuciu lędźwiowym. Ten zabieg ma własne ryzyko (najczęściej ból głowy i ból pleców po zabiegu), które lekarze prowadzący omawiają z tobą przed wyrażeniem zgody. W badaniach dokanałowego podania w MPD opisywano też przemijający ból głowy, ból dolnej części pleców i drażliwość związane z nakłuciem lędźwiowym (3, 10, 11).

O samych komórkach: metaanaliza 55 badań z randomizacją z 2020 roku, obejmująca 2696 dorosłych, którym podano mezenchymalne komórki zrębu do żyły lub tętnicy, nie wykazała częstszego występowania nowotworów niż w grupach kontrolnych (22). Przegląd z 2022 roku obejmujący 361 osób, którym podano krew pępowinową od dawcy z powodu chorób neurologicznych, w tym mózgowego porażenia dziecięcego, nie wykazał poważnych zdarzeń niepożądanych na pewno lub prawdopodobnie spowodowanych wlewem ani powstawania guzów (potworniaków) (23). W badaniach z randomizacją z MSC z pępowiny podawanymi dorosłym do żyły lub tętnicy również nie zaobserwowano dotąd częstszego występowania nowotworów. Tylko część badań podawała jednak dane o nowotworach, większość obserwowała pacjentów przez rok lub krócej, a potrzebna jest dłuższa obserwacja (18).

Każda partia komórek jest badana przesiewowo, testowana dwukrotnie i identyfikowalna dzięki kodowi, zanim zostanie dopuszczona do użycia. Cały proces opisujemy na naszej stronie o standardach i certyfikatach.

Gdzie odbywa się leczenie i według jakich przepisów

Leczenie prowadzimy we współpracujących szpitalach w Bangkoku w Tajlandii oraz w Dongguan w Chinach. Nie jest zatwierdzone przez amerykańską Agencję Żywności i Leków (FDA) i nie jest oferowane w Stanach Zjednoczonych. Odbywa się zgodnie z tajskimi i chińskimi przepisami dotyczącymi terapii komórkowej, a komórki przygotowuje się w laboratoriach z akredytacjami CNAS, GMP i ISO. Szczegóły akredytacji i certyfikaty są na naszej stronie o standardach i certyfikatach.

Nasz program leczenia w szczegółach

Beike różni się od innych ośrodków leczenia komórkami macierzystymi na świecie. Dlaczego? Od 2005 roku opracowujemy i dopracowujemy nasze protokoły leczenia komórkami macierzystymi. Wychodzimy z założenia, że kompleksowe podejście do leczenia może zapewnić naszym pacjentom bardziej zindywidualizowane wsparcie. Uważamy, że stymulacja różnymi terapiami jest potrzebna, by wzmocnić odpowiedź regeneracyjną komórek macierzystych, dlatego nasze protokoły obejmują codzienne terapie wspierające komórki macierzyste. Stosujemy też różne rodzaje i duże liczby komórek macierzystych, dobrane do stanu każdego pacjenta, żeby potencjał regeneracyjny był jak największy.

Nasz program terapii komórkami macierzystymi w mózgowym porażeniu dziecięcym składa się z 6 do 8 prostych i małoinwazyjnych wstrzyknięć komórek macierzystych z pępowiny. Komórki macierzyste przeszczepia się dwiema metodami: dożylnie za pomocą standardowego wlewu kroplowego oraz we wstrzyknięciu dokanałowym wykonywanym po nakłuciu lędźwiowym. Te dwie drogi podania zwiększają skuteczność, a jednocześnie zapewniają bezpieczeństwo i jak najmniejsze niedogodności dla pacjenta.

Studium przypadku pacjenta: leczenie mózgowego porażenia dziecięcego komórkami macierzystymi

Po udanym pierwszym leczeniu komórkami macierzystymi w Tajlandii w 2019 roku sześcioro młodych osób z mózgowym porażeniem dziecięcym ponownie przyjechało z Polski na drugą serię komórek macierzystych i terapii wspomagających. Rodziny zgodziły się z nami porozmawiać i opowiedzieć o poprawie, którą dotąd zauważyły, oraz o swoich ogólnych wrażeniach z leczenia.

Zobacz więcej filmów

Często zadawane pytania

Q.Czy terapia komórkami macierzystymi może wyleczyć mózgowe porażenie dziecięce?

A.

Nie. Terapia komórkami macierzystymi nie leczy mózgowego porażenia dziecięcego. Badania kontrolowane i nasze własne dane z obserwacji opisują u wielu dzieci, choć nie u wszystkich, umiarkowaną poprawę konkretnych funkcji, najczęściej dużej motoryki i napięcia mięśniowego, uzyskaną obok rehabilitacji. Poprawy nie można zagwarantować i bardzo różni się ona między pacjentami (2, 3, 4).

Q.Czy terapia komórkami macierzystymi w mózgowym porażeniu dziecięcym jest zatwierdzona przez FDA?

A.

Nie. Terapia komórkami macierzystymi w mózgowym porażeniu dziecięcym nie jest zatwierdzona przez amerykańską Agencję Żywności i Leków (FDA) i nie oferujemy jej w Stanach Zjednoczonych. Leczenie prowadzimy we współpracujących szpitalach w Tajlandii i w Chinach zgodnie z przepisami tych krajów dotyczącymi terapii komórkowej. Laboratoria, które przygotowują komórki, mają akredytacje CNAS, ISO i GMP, co nie jest tym samym co zatwierdzenie leczenia przez FDA. Więcej szczegółów jest na naszej stronie o standardach i certyfikatach.

Q.Jaka jest patofizjologia mózgowego porażenia dziecięcego?

A.

Mózgowe porażenie dziecięce wynika z nieprawidłowego rozwoju lub niepostępującego uszkodzenia rozwijającego się mózgu. Nie ma jednej przyczyny ani jednego mechanizmu biologicznego. Mogą się do niego przyczyniać wady rozwojowe mózgu, czynniki genetyczne, wcześniactwo, udar, zakażenie, stan zapalny, uszkodzenie niedotlenieniowo-niedokrwienne i inne zdarzenia przed porodem, w trakcie lub po nim, mniej więcej do drugiego roku życia. Umiejscowienie i rozległość uszkodzenia mózgu wpływają na rodzaj i nasilenie objawów (1).

Przebieg zależy od przyczyny, ale do ważnych mechanizmów należą:

• Uszkodzenie lub zaburzenie pojawia się, gdy mózg jeszcze się rozwija, od ciąży do wczesnego dzieciństwa.
• Rodzaj i umiejscowienie uszkodzenia mogą się znacznie różnić między dziećmi.
• W niektórych przypadkach występuje zmniejszony dopływ krwi lub tlenu do mózgu, stan zapalny, zakażenie, udar lub nieprawidłowości rozwoju mózgu. Mogą się do tego przyczyniać także czynniki genetyczne, a nowsze dane sugerują udział genetyczny u nawet 30% osób z MPD (1).
• U wcześniaków uszkodzenie istoty białej może dotyczyć zwłaszcza rozwijających się oligodendrocytów, czyli komórek wytwarzających mielinę wokół aksonów neuronów.
• Leukomalacja okołokomorowa to jedna z ważnych postaci uszkodzenia istoty białej, związana zwłaszcza z wcześniactwem. Nie występuje u każdego dziecka z mózgowym porażeniem dziecięcym.
• Uszkodzenie dróg ruchowych i innych sieci w mózgu może zaburzać ruch, postawę, koordynację i inne funkcje neurologiczne.
• Umiejscowienie i rozległość uszkodzenia mózgu, a także rozwój dziecka i choroby towarzyszące, wpływają na rodzaj i nasilenie objawów.

Q.Jakie są objawy mózgowego porażenia dziecięcego?

A.

Objawy MPD bardzo różnią się między dziećmi. Choroba może dotyczyć całego ciała albo tylko jednej jego strony, a nawet tylko jednej kończyny. Zwykle wpływa na ruch i koordynację, mowę i jedzenie, rozwój, a także powoduje inne problemy (1).

Ruch i koordynacja

• Sztywne mięśnie/spastyczność (najczęstszy objaw)
• Nieprawidłowe napięcie mięśniowe (zbyt sztywne lub zbyt wiotkie mięśnie)
• Sztywne mięśnie przy prawidłowych odruchach (sztywność)
• Drżenia
• Brak równowagi i koordynacji (ataksja)
• Ruchy wijące
• Trudności w chodzeniu (np. chód kucany, nożycowy lub o szerokiej podstawie)
• Faworyzowanie jednej strony ciała (np. ciągnięcie jednej strony przy raczkowaniu, sięganie tylko jedną ręką)
• Trudności z małą motoryką (np. posługiwanie się sztućcami, zapinanie ubrań)

Mowa i jedzenie

• Opóźniony rozwój mowy
• Trudności w mówieniu
• Trudności w jedzeniu lub żuciu
• Nadmierne ślinienie się

Rozwój

• Trudności w uczeniu się
• Niepełnosprawność intelektualna
• Opóźnienie wzrastania (niższy wzrost lub mniejsza masa ciała niż oczekiwane dla wieku)
• Opóźnienie rozwoju umiejętności ruchowych

Inne problemy

• Napady padaczkowe
• Problemy ze słuchem
• Problemy ze wzrokiem lub nieprawidłowe ruchy gałek ocznych
• Nieprawidłowe odczuwanie bólu lub dotyku
• Problemy z pęcherzem lub jelitami (np. zaparcia lub nietrzymanie moczu)
• Problemy z zachowaniem lub zaburzenia psychiczne

Q.Jakie są konwencjonalne metody leczenia mózgowego porażenia dziecięcego?

A.

Leczenie MPD zwykle prowadzi zespół wielodyscyplinarny, w którym są fizjoterapeuci, terapeuci zajęciowi, logopedzi, pediatrzy, neurolodzy, ortopedzi i inni specjaliści, zależnie od potrzeb dziecka. Obecnie nie ma leczenia, które wyleczy chorobę, ale te metody mogą wyraźnie poprawić codzienne funkcjonowanie, uczestnictwo w życiu, komfort i samodzielność (1, 16, 17). Leczenie zależy od głównych objawów i trudności dziecka. Obecnie powszechnie stosuje się:

Leczenie farmakologiczne

Leki stosuje się głównie w leczeniu problemów takich jak spastyczność mięśni, częsta w MPD, która może powodować ból i ograniczać ruch oraz funkcjonowanie. Leczenie może obejmować leki zwiotczające mięśnie i przeciwspastyczne, takie jak baklofen, toksyna botulinowa, diazepam i dantrolen, a w cięższych przypadkach baklofen podawany dokanałowo przez pompę. Wybór leczenia zależy od rodzaju i nasilenia zaburzeń napięcia mięśniowego oraz indywidualnych celów dziecka (1, 17).

Fizjoterapia

Fizjoterapia to jedna z najważniejszych metod leczenia. Może pomóc poprawić siłę mięśni, sprawność ruchową i chód oraz zapobiegać przykurczom i utracie ruchomości. Współczesna rehabilitacja kładzie szczególny nacisk na aktywne ćwiczenia ukierunkowane na cel i konkretne zadania, w których dziecko ćwiczy ruchy i czynności ważne w codziennym życiu (16, 17).

Terapia zajęciowa

Terapia zajęciowa pomaga dzieciom lepiej wykonywać codzienne czynności, takie jak ubieranie się, jedzenie, zabawa, posługiwanie się rękami oraz udział w życiu domu i szkoły. Konkretne metody, takie jak trening obu rąk czy terapia wymuszonym ruchem (CIMT), mogą być przydatne u wybranych dzieci, zwłaszcza tych, które mają większe trudności z używaniem jednej ręki (16, 17).

Terapia mowy i komunikacji

Logopedę można włączyć do planu leczenia dziecka, aby poprawić wyrazistość mowy albo, gdy to właściwe, nauczyć dziecko języka migowego lub innych metod komunikacji wspomagającej i alternatywnej (1, 16).

Leczenie operacyjne

Obejmuje operacje ortopedyczne u dzieci z istotnymi przykurczami, przemieszczeniem stawu biodrowego lub deformacjami kości i stawów, aby zmniejszyć ból, poprawić ułożenie ciała i w miarę możliwości poprawić sprawność ruchową. Chirurdzy mogą wydłużać mięśnie lub ścięgna w obszarach przykurczów. W opornych przypadkach u starannie wybranych dzieci można rozważyć selektywną rizotomię grzbietową, aby zmniejszyć spastyczność kończyn dolnych (1, 17).

Inne metody leczenia

Zależnie od stanu dziecka można włączyć inne metody leczenia, w tym leki przeciwpadaczkowe przy napadach, wsparcie psychologiczne lub behawioralne, ortezy, pomoce do poruszania się, wsparcie żywieniowe, leczenie bólu i zaburzeń snu oraz postępowanie w problemach ze wzrokiem lub słuchem. Obecnie nie ma leczenia, które wyleczy lub całkowicie odwróci mózgowe porażenie dziecięce. Właśnie dlatego terapię komórkami macierzystymi bada się jako dodatkową metodę regeneracyjną (1, 16, 17).

Q.Jakie rodzaje komórek macierzystych stosuje się w leczeniu mózgowego porażenia dziecięcego?

A.

W mózgowym porażeniu dziecięcym badano kilka różnych produktów komórkowych. Główne produkty badane w badaniach klinicznych to (2, 3, 4, 12, 13, 20):

• Produkty komórkowe z pępowiny (komórki krwi pępowinowej i MSC z tkanki pępowiny): najszerzej dostępne i na ogół dobrze tolerowane w badaniach klinicznych
• Komórki macierzyste ze szpiku kostnego
• Metody z użyciem komórek nerwowych i innych komórek progenitorowych (bardziej eksperymentalne)
• Embrionalne komórki macierzyste (tylko badania laboratoryjne i na zwierzętach)

U pacjentów z MPD krew pępowinowa i MSC z pępowiny należą do najintensywniej badanych produktów komórkowych. W Beike Technology nasz protokół leczenia wykorzystuje dwa rodzaje produktów komórkowych z pępowiny: komórki z krwi pępowinowej i MSC z tkanki pępowiny, oddane przez zdrowe matki po prawidłowym porodzie. Łączne stosowanie tych produktów jest częścią naszego podejścia do leczenia, bo wykazały one korzystny profil bezpieczeństwa i zachęcające wyniki kliniczne (2, 3, 12).

Recenzja medyczna:

Dr. Mohammad Alzogool

Dyrektor medyczny

Dr Mohammad Alzogool jest dyrektorem medycznym Beike. Jest lekarzem i badaczem, pracuje w okulistyce i medycynie regeneracyjnej. Publikował prace z okulistyki, medycyny regeneracyjnej, sztucznej inteligencji, obrazowania medycznego i wytycznych klinicznych opartych na dowodach. Nowe terapie regeneracyjne ocenia na podstawie tej pracy klinicznej i naukowej.

Pełny profil LinkedIn ResearchGate

Opublikowano 24 lutego 2017 Ostatnia aktualizacja 28 października 2026

Opublikowane badania

Badania: Porażenie mózgowe

Przystępne streszczenia niezależnych, recenzowanych badań. Każde prowadzi do oryginalnej publikacji.

• Metody medycyny regeneracyjnej u dzieci z mózgowym porażeniem dziecięcym: przegląd systematyczny bezpieczeństwa i skuteczności klinicznej 2026
• Zaktualizowana metaanaliza krwi pępowinowej w leczeniu mózgowego porażenia dziecięcego: wlewy krwi pępowinowej a terapia mezenchymalnymi komórkami zrębu 2026
• Wpływ mezenchymalnych komórek macierzystych z pępowiny na funkcje ruchowe u dzieci z mózgowym porażeniem dziecięcym: wyniki badania w warunkach rzeczywistych w ramach leczenia ratunkowego 2024
• Wpływ terapii komórkami macierzystymi na profil metaboliczny mózgu w mózgowym porażeniu dziecięcym oceniany spektroskopią rezonansu magnetycznego w badaniu klinicznym z randomizacją 2026
• Ocena bezpieczeństwa i skuteczności przeszczepiania komórek macierzystych i komórek zrębu u dzieci z mózgowym porażeniem dziecięcym: przegląd systematyczny i metaanaliza badań z randomizacją 2025
• Dowody kliniczne dotyczące mezenchymalnych komórek zrębu w mózgowym porażeniu dziecięcym: przegląd zakresu z metaanalizą skuteczności w zakresie dużej motoryki 2025
• Leczenie krwią pępowinową dzieci z mózgowym porażeniem dziecięcym: metaanaliza danych indywidualnych uczestników 2025
• Utrzymanie synergistycznego działania terapii skojarzonej komórkami krwi pępowinowej i erytropoetyną po dodatkowym wlewie krwi pępowinowej u dzieci z mózgowym porażeniem dziecięcym: roczne otwarte badanie przedłużone badania z randomizacją i kontrolą placebo 2023

Źródła medyczne

1. 1. Novak I, Jackman M, Finch-Edmondson M, Fahey M. Cerebral palsy. Lancet. 2025;406(10499):174-188. https://doi.org/10.1016/S0140-6736(25)00686-5
2. 2. Finch-Edmondson M, Paton MCB, Webb A, et al. Cord Blood Treatment for Children With Cerebral Palsy: Individual Participant Data Meta-Analysis. Pediatrics. 2025;155(5):e2024068999. https://doi.org/10.1542/peds.2024-068999
3. 3. Paton MCB, Griffin AR, Blatch-Williams R, et al. Clinical Evidence of Mesenchymal Stromal Cells for Cerebral Palsy: Scoping Review with Meta-Analysis of Efficacy in Gross Motor Outcomes. Cells. 2025;14(10):700. https://doi.org/10.3390/cells14100700
4. 4. Fatahi R, Heydarpour F, Moradi Motlagh S, Mansouri K. Evaluation of stem/stromal cell transplantation safety and efficacy in children diagnosed with cerebral palsy: a systematic review and meta-analysis of randomized controlled trials. Stem Cell Res Ther. 2025;16:468. https://doi.org/10.1186/s13287-025-04550-9
5. 5. Duong A, Shorr R, Allan DS. An updated meta-analysis of umbilical cord blood to treat cerebral palsy: distinguishing cord blood infusions from mesenchymal stromal cell therapy. Curr Res Transl Med. 2026;74(1):103574. https://doi.org/10.1016/j.retram.2026.103574
6. 6. Chrościńska-Kawczyk M, Zdolińska-Malinowska I, Boruczkowski D, et al. The Impact of Umbilical Cord Mesenchymal Stem Cells on Motor Function in Children with Cerebral Palsy: Results of a Real-world, Compassionate use Study. Stem Cell Rev Rep. 2024;20(6):1636-1649. https://doi.org/10.1007/s12015-024-10742-2
7. 7. Jameie M, Pak N, Mozafar M, et al. Impact of stem cell therapy on brain metabolic profile in cerebral palsy assessed by magnetic resonance spectroscopy in a randomized clinical trial. Sci Rep. 2026;16:25999. https://doi.org/10.1038/s41598-026-50051-x
8. 8. Suh MR, Min K, Cho KH, et al. Maintenance of the synergistic effects of cord blood cells and erythropoietin combination therapy after additional cord blood infusion in children with cerebral palsy: 1-year open-label extension study of randomized placebo-controlled trial. Stem Cell Res Ther. 2023;14:362. https://doi.org/10.1186/s13287-023-03600-4
9. 9. Sun JM, Song AW, Case LE, et al. Effect of Autologous Cord Blood Infusion on Motor Function and Brain Connectivity in Young Children with Cerebral Palsy: A Randomized, Placebo-Controlled Trial. Stem Cells Transl Med. 2017;6(12):2071-2078. https://doi.org/10.1002/sctm.17-0102
10. 10. Amanat M, Majmaa A, Zarrabi M, et al. Clinical and imaging outcomes after intrathecal injection of umbilical cord tissue mesenchymal stem cells in cerebral palsy: a randomized double-blind sham-controlled clinical trial. Stem Cell Res Ther. 2021;12:439. https://doi.org/10.1186/s13287-021-02513-4
11. 11. Zarrabi M, Ghahvechi Akbari M, Amanat M, et al. The safety and efficacy of umbilical cord blood mononuclear cells in individuals with spastic cerebral palsy: a randomized double-blind sham-controlled clinical trial. BMC Neurol. 2022;22(1):123. https://doi.org/10.1186/s12883-022-02636-y
12. 12. Sun JM, Case LE, McLaughlin C, et al. Motor function and safety after allogeneic cord blood and cord tissue-derived mesenchymal stromal cells in cerebral palsy: an open-label, randomized trial. Dev Med Child Neurol. 2022;64(12):1477-1486. https://doi.org/10.1111/dmcn.15325
13. 13. Gu J, Huang L, Zhang C, et al. Therapeutic evidence of umbilical cord-derived mesenchymal stem cell transplantation for cerebral palsy: a randomized, controlled trial. Stem Cell Res Ther. 2020;11:43. The cells used in this trial were supplied by Shenzhen Beike Biotechnology. https://doi.org/10.1186/s13287-019-1545-x
14. 14. Min K, Song J, Kang JY, et al. Umbilical Cord Blood Therapy Potentiated with Erythropoietin for Children with Cerebral Palsy: A Double-blind, Randomized, Placebo-Controlled Trial. Stem Cells. 2013;31(3):581-591. https://doi.org/10.1002/stem.1304
15. 15. Kang M, Min K, Jang J, et al. Involvement of Immune Responses in the Efficacy of Cord Blood Cell Therapy for Cerebral Palsy. Stem Cells Dev. 2015;24(19):2259-2268. https://doi.org/10.1089/scd.2015.0074
16. 16. Morgan C, Fetters L, Adde L, et al. Early Intervention for Children Aged 0 to 2 Years With or at High Risk of Cerebral Palsy: International Clinical Practice Guideline Based on Systematic Reviews. JAMA Pediatr. 2021;175(8):846-858. https://doi.org/10.1001/jamapediatrics.2021.0878
17. 17. Novak I, Morgan C, Fahey M, et al. State of the Evidence Traffic Lights 2019: Systematic Review of Interventions for Preventing and Treating Children with Cerebral Palsy. Curr Neurol Neurosci Rep. 2020;20(2):3. https://doi.org/10.1007/s11910-020-1022-z
18. 18. Hum C, Poliwoda J, Lalu MM, et al. Safety of intravascular administration of umbilical-cord-derived mesenchymal stromal cells: an updated systematic review and meta-analysis. Stem Cells Translational Medicine. 2026;15(6):szag029. https://doi.org/10.1093/stcltm/szag029
19. 19. Sharma A, Gokulchandran N, Chopra G, et al. Administration of autologous bone marrow-derived mononuclear cells in children with incurable neurological disorders and injury is safe and improves their quality of life. Cell Transplant. 2012;21 Suppl 1:S79-S90. https://doi.org/10.3727/096368912X633798
20. 20. Novak I, Walker K, Hunt RW, Wallace EM, Fahey M, Badawi N. Concise Review: Stem Cell Interventions for People With Cerebral Palsy: Systematic Review With Meta-Analysis. Stem Cells Transl Med. 2016;5(8):1014-1025. https://doi.org/10.5966/sctm.2015-0372
21. 21. Bufi AA, Papait A, Ponsaerts P, Silini AR, et al. Mesenchymal stromal cells and neuroinflammation: a multimodal approach to neuroprotection and future therapeutic horizons. Transl Neurodegener. 2026;15:23. https://doi.org/10.1186/s40035-026-00554-4
22. 22. Thompson M, Mei SHJ, Wolfe D, et al. Cell therapy with intravascular administration of mesenchymal stromal cells continues to appear safe: an updated systematic review and meta-analysis. EClinicalMedicine. 2020;19:100249. https://doi.org/10.1016/j.eclinm.2019.100249
23. 23. Paton MCB, Wall DA, Elwood N, et al. Safety of allogeneic umbilical cord blood infusions for the treatment of neurological conditions: a systematic review of clinical studies. Cytotherapy. 2022;24(1):2-9. https://doi.org/10.1016/j.jcyt.2021.07.001
24. 24. Eltyeb EE, Alqassim MA, Yousif TI, et al. Regenerative medicine approaches for children with cerebral palsy: a systematic review of clinical safety and effectiveness. Transl Pediatr. 2026;15(6):245. https://doi.org/10.21037/tp-2026-0249