Historia pacjenta

Mózgowe porażenie dziecięce, Mężczyzna, 3 lata, marzec – kwiecień 2019

Opublikowano

Podsumowanie

RozpoznaniePłećWiekNarodowość
Mózgowe porażenie dziecięceMężczyzna3 lataUSA
IniekcjeTyp komórekData przyjęciaData wypisu
6UCBSC + UCMSC31 marca 201922 kwietnia 2019

Stan przy przyjęciu

Pacjent urodził się w 31. tygodniu. Krwotok do komór bocznych spowodował leukomalację okołokomorową i mózgowe porażenie dziecięce. Miał spastyczno-dystoniczną tetraplegię, opóźnienie rozwoju i GMFCS V. Żywienie odbywało się głównie przez gastrostomię. Kontrola głowy była dostateczna, mowa słaba, przykurcze zginaczy stawu biodrowego, przywodzicieli, mięśni kulszowo-goleniowych i brzuchatych łydki, kończyny łagodnie spastyczne, chwyt słaby, a wytrzymałość mała. Równowaga siedząc i stojąc była słaba; zmiany pozycji i transfery wymagały maksymalnej pomocy. Nie chodził i miał chód nożycowy. Brakowało kontaktu i śledzenia wzrokowego, uwaga była krótka, a wykonywanie poleceń słabe.

Harmonogram leczenia

Pacjent otrzymał 8 porcji komórek macierzystych z krwi pępowinowej (UCBSC), podanych dożylnie i dokanałowo, zgodnie z poniższym harmonogramem. Otrzymywał też codziennie fizjoterapię, terapię zajęciową, terapię wodną, stymulację magnetyczną, akupunkturę i tlenoterapię hiperbaryczną.

NumerDataTyp komórekMetoda podaniaDziałania niepożądane
11 kwietnia 2019UCBSCIniekcja dożylnabrak
24 kwietnia 2019UCBSCIniekcja dożylnabrak
34 kwietnia 2019UCMSCIniekcja dokanałowabrak
48 kwietnia 2019UCBSCIniekcja dokanałowabrak
511 kwietnia 2019UCBSCIniekcja dokanałowabrak
616 kwietnia 2019UCBSCIniekcja dokanałowabrak

Stan przy wypisie

Kontrola głowy poprawiła się z dostatecznej do dobrej: pacjent poruszał nią we wskazanych kierunkach i śledził interesujące przedmioty. Wzmocniły się mięśnie kończyn i tułowia; łatwiej obracał się na łóżku i wstawał z siadu z minimalnym wsparciem. Lepiej kontrolował ciało siedząc i stabilniej stał. Częściej używał prawej ręki i po raz pierwszy kilkukrotnie samodzielnie chwytał obiema rękami, również dzięki lepszemu kontaktowi wzrokowemu. Tydzień później rodzice zauważyli, że potrafi zsunąć się z kanapy do siadu i utrzymać pion rękami.

Stan 1 miesiąc po leczeniu

Rodzice zgłosili niewielką poprawę: „Prawe ramię pozostaje napięte, ale lewe się poprawiło. Biodra są nadal napięte, choć trochę lepsze. Szybciej napędza trenażer chodu i robi nieco większe kroki, ale jeszcze nie opanował skręcania”.

Stan 3 miesiące po leczeniu

Rodzice ocenili poprawę jako umiarkowaną: „Chodzenie z pomocą nieznacznie się poprawiło. Znacznie lepiej używa obu rąk, szczególnie podczas gry w piłkę. Największy postęp dotyczy mowy ekspresyjnej. Częściej wyciąga rękę, aby podeprzeć się w siadzie, zwłaszcza lewą, bardziej pomaga przy jedzeniu i obiema rękami podnosi oraz rzuca małą piłkę”.

Stan 6 miesięcy po leczeniu

Po sześciu miesiącach rodzina nadal obserwowała postępy: „Siedzi na podłodze przez 5-10 minut i samodzielnie porusza się, obracając i przesuwając na plecach. Potrafi wyjść z siadu bez upadku. Wydaje więcej różnych dźwięków, znacznie zwiększył słownictwo i mówi frazami od jednego do trzech słów”. Poniżej znajduje się fragment oceny:

Apetyt

Niewielka poprawa

Równowaga

Umiarkowana poprawa

Raczkowanie

Niewielka poprawa

Kontrola głowy

Umiarkowana poprawa

Trudności w uczeniu się

Umiarkowana poprawa

Siła mięśni kończyn

Umiarkowana poprawa

Zakres ruchu

Umiarkowana poprawa

Spastyczność

Niewielka poprawa

Mowa

Znaczna poprawa

Wstawanie

Niewielka poprawa

Połykanie

Niewielka poprawa

Siła mięśni tułowia

Umiarkowana poprawa

Chodzenie

Niewielka poprawa

Akredytacja międzynarodowa

Zgodność z globalnymi standardami laboratoryjnymi i biologicznymi.